Mooie tjotterdag voor WSV Sleattemermar

Zeilen in Tjotters – Heeg, 23 april 2016

Meerdere lagen kleding (tweemaal thermo en eenmaal winddichte fleece), handschoenen, oorwarmers, gevoerde laarzen én een degelijk zeilpak moeten me vandaag beschermen tegen de weergoden. Er is gezegd dat ze gure noordenwind en buien met hagel en natte sneeuw op ons af zullen sturen. Ik ben niet de enige; iedereen ziet er uit als een goed ingepakt Michelin-poppetje. Het grote voordeel is dat niemand het vandaag koud zal krijgen ;-). We gaan zeilen in Tjotters.

We zijn vandaag te gast bij WSV Heeg en Stichting Friese Tjottervloot. Tsjonge, wát een mooi clubgebouw. Met jaloersmakende faciliteiten voor watersporters en de Friese Tjotters. Voor wie dit nog niet weet: tjotters zijn authentieke Friese zeilscheepjes van in totaal ongeveer 5 meter lengte. Ruim een eeuw geleden was de tjotter het werkbootje van de visser, de boer en de kleinhandelaar in Friesland. Later ontstonden er ook ‘luxe‘ tjotters waarmee ook wedstrijden werden gevaren. Tjotters hebben geen kiel maar ophaalbare zijzwaarden, wat maakt dat je ook op de vele ondiepe wateren in Friesland uit de voeten kunt. Ze voeren een grootzeil met gaffel en een fok. In kleine vaartjes zijn ze gemakkelijk te bomen of voort te trekken (jagen).

Bij het gezamenlijke watersportgebouw van WSV Heeg en Stichting Friese Tjottervloot liggen de tjotters al voor ons klaar. Wát een mooie authentieke bootjes! Ze zien er uit om door een ringetje te halen: met nieuwe zeilen en strak in de lak. We krijgen deskundige uitleg van Rob van Roesel, bestuurslid van de stichting. Over welk haakje in welk oog moet, touwen, knopen, etc. Desondanks is het nog bést een uitdaging om alle zeilen op de juiste plek te krijgen. We verdelen ons over de vijf Tjotters en steken van wal.

Klaarblijkelijk genieten de weergoden net zo van de mooie scheepjes dan wij. Soms steekt het nog gele riet weliswaar fel af tegen een donkere lucht en verschijnen er schuimkoppen op het water. Maar minstens zo vaak schijnt de zon en genieten we van schitterend zeilweer en oer-Hollandse luchten. Door de ronde boeg van de tjotter ontstaat een geluid dat me doet denken aan vroeger jaren. Ieder zomerweekend brachten we in mijn ouderlijk gezin in de Oude Venen door. Onze boot was een motorboot, maar had net zo’n mooie ronde boeg. Niks fijner dan op de boeg liggen en genieten van het geluid waarmee de boot door het water ging.

In Gaastmeer blijkt dat een tjotter eigenzinnige trekjes heeft. We moeten tegen een harde wind oplaveren om bij het restaurant te komen waar we gaan lunchen. Een paar doorgewinterde kanjers halen het maar de meesten moeten het opgeven en de zeilen strijken om aan wal te komen. Met verwaaide haren en rode wangen genieten we vervolgens van soep, uitsmijters en ander lekkers.

De reis terug naar Heeg gaat voorspoedig. Alhoewel de wind iets onstuimiger wordt en de bootjes flink wat water naar binnen happen genieten we volop. Soepeltjes varen we de haven binnen, leggen aan en beginnen met het strijken van de zeilen. En dan vinden de weergoden het genoeg geweest. Donkergrijze wolken jagen over ons heen terwijl ze een forse hagelbui over ons uit storten. En zo komen we uiteindelijk tóch nog nat aan. Niemand die het wat kan schelen: we hebben genóten!

Maaike Linde